Δήμος Χλωπτσιούδης, γυάλινα τέρατα

 

television-899265_640

 

Γυάλινα τέρατα

Γυάλινα τέρατα ήρθαν στο σπίτι
τους άνοιξα την πόρτα,
με γέλασαν με τα ωραία τους κουστούμια, δε λέω,
με τα ωραία τους χαμόγελα.
Τους πίστεψα, είναι αλήθεια,
γιατί καλλιεργούσαν ρόδα και τα μοίραζαν απλόχερα.
Στον καθρέφτη του μπάνιου, άλλωστε,
κάθε μέρα έβλεπα την αλήθεια
και τώρα τα τέρατα άρχισαν να την κηρύττουν.
Κι εγώ τους άνοιξα…
Δε μου άρεσαν όσα έλεγαν, αλλά αφού άνοιξα
τη γυάλινη πόρτα τους άκουσα.
Δεν μπορεί κάπου εδράζεται η σιγουριά τους, σκέφτηκα,
δε γίνεται να ψεύδονται έτσι άθυρμα,
λένε την αλήθεια, σίγουρα.
Μπήκαν κι έκατσαν, τους φίλεψα
κι ας είχα φυλάξει λίγη αισιοδοξία για ώρα ανάγκης.
Πρόσφερα ελπίδα από το ψυγείο,
ζέστανα προσδοκία και τη σέρβιρα.

Το συρματόπλεγμα γύρω από την τηλεόραση δε με προστάτεψε…

 

_

*Από την ποιητική συλλογή «Η οργή της πεταλούδας», εκδόσεις «το βιβλίο» .

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s