Αντρέας Τσιάκος, Ο κόσμος θα κάνει τα δικά του

apocalypse

Ο κόσμος θα κάνει τα δικά του

Θα καίγεται το σπίτι σου /
και το δικό μου θα καίγεται,
σκύλοι θα θρηνούν /
ποντικοί θα μεταναστεύσουν
θα τρέχεις μισότρελος για βοήθεια /
κι εγώ θα τρέχω
αλλά ο κόσμος θα κάνει τα δικά του και δεν θα μπορεί .
Πάρτυ αλληλεγγύης θα διοργανώνεις /
λιμάνια θα κυκλώνεις
νερό και ψωμί θα προσφέρεις /
λίγο αλάτι για τις πληγές θα κουβαλάς,
κουπόνια σε αδειες τσέπες θα δωρίζεις /
φάρμακα και σπόροι στις σακούλες,
αλλά ο κόσμος θα κάνει τα δικά του και δεν θα μπορεί .
Στη Γάζα θα πέφτουν βροχή τα αίματα /
στη Συρία το ίδιο
ο ΜΑΡΚΟΣ θα γυρεύει ένα δάσος να κρυφτεί /
τα μαύρα διαμάντια στην Αφρική θα διψάνε,
στην Αρκτική θα λιώνουν μια – μια τις φάλαινες /
κι ότι βρώσιμο έχει μείνει
αλλά ο κόσμος θα κάνει τα δικά του και δεν θα μπορεί .
Τα αεροδρόμια στεγνά θα είναι από ελευθερία /
μονάχα σύρματα της Google στον πυθμένα,
δορυφόροι θα περικυκλώσουν τον ορίζοντα /
ο Ήλιος θα χάσει την πορεία του,
ασύρματοι ιοί θα μεταδίδουν αρρώστιες /
το πετρελαιο θα κοκκινίσει
αλλά ο κόσμος θα κάνει τα δικά του και δεν θα μπορεί .
 Το γάλα δηλητήριο θα θυμίζει /
τα στήθη κομμένα από τον καρκίνο θα είναι ,
λουλούδια πλαστικά θα φυτρώνουν /
μεταλλαγμένα τρόφιμα στο σούπερ μάρκετ,
θα φτύνουμε καλώδια στην άσφαλτο /
οι κλειδαριές μας δεν θα ασφαλίζουν,
αλλά ο κόσμος θα κάνει τα δικά του και δεν θα μπορεί .
Το χρήμα άχρηστο πια
 μονοπώλιο θα είναι ο αέρας και το νερό,
προς κατανάλωση η αγάπη /
μονοψώνιο ο έρωτας,
θα δακρύζουμε μόνο από τα χημικά /
πρώτα θα μας θάβουν κι ύστερα θα πεθαίνουμε
αλλά ο κόσμος θα κάνει τα δικά του και δεν θα μπορεί.
Χρόνος για όνειρα δεν θα υπάρχει,
κι όποιος  βασανίζει την αλήθεια νυχτιάτικα
εχθρός της πόλης θα βαφτιστεί ,
τα μεσημέρια ολόγυμνες εκκλησίες θα περιφέρουν την θρησκεία,
ο επιτάφιος θα φέρει τον φόβο μας ,
ομοφοβικές και ληστρικές κραυγές
από το πηγάδι του φιδιού θα ξεπηδούν ,
τρισδιάστατα θαύματα
θα κάνουν τον Όργουελ να μοιάζει παραμυθάς
ο κόσμος θα γελά 
ο κόσμος θα αποφασίσει για το μέλλον,
ο κόσμος θα κυριαρχήσει όταν θέλει,
αν θέλει ,
αν τον ενδιαφέρει , αν τον συμφέρει,
κανείς δεν θα σε πιστεύει εξτρεμιστή  της Greenpeace,
ποιητή κανείς δεν θα σε διαβιάσει,
τυλιγμένος με νάυλον  κουβέντες 
οι συνομιλίες μας αδειανές, 
κι όταν βοήθεια ζητήσεις
ο κόσμος θα κάνει τα δικά του και δεν θα μπορεί.

 

_

 

*Το ποίημα δημοσιεύτηκε στο προσωπικό ιστολόγιο του συγγραφέα

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s