Φιλάρετος Στεφανάκης, Ένας κόσμος γεμάτος βροχή

 

"rain vain", (cc) by R, 2010
«rain vain», (cc) by R, 2010

Ένας κόσμος γεμάτος βροχή

Τ’ανείπωτα δεν ζωγραφίζονται
δεν γράφονται με στίχους πεζούς
μονάχα της ακροθαλασσιάς τα βότσαλα
ωχριούν θεριεύοντας το αλμυρό νερό.
Η μυσταγωγία της νύχτας χαλιναγωγεί
τους ημερίσιους πόθους
και σαν φερέφωνο ιχνοπατά
σε μονοπάτια του Φόβου,
δειλά δειλά αντρώνει
κάθε μύχια σκέψη,
επιθυμία
ή έστω κατάρα.
Αλήθεια, τί γίνεται
όταν σου κλέβει το όνειρο
σαν εκδίκηση,
σαν δόλια απόφαση,
σαν ενοχική μαχαιριά
ενός γενναίου πολεμιστή;
Τα πάντα αιωρούνται
στα κρυμμένα μονοπάτια της Θλίψης
και οι μέρες που φτάνουν
βροντούν την πόρτα της ψυχής
για ένα ακόμη χτύπημα
εκεί ακριβώς που
τα όνειρα δεν έχουν θέση
σε έναν κόσμο γεμάτο βροχή.

 

__

*Από την ανέκδοτη συλλογή «Η βουβή παρέμβαση ενός σήπτοντα νου».

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s