Κατερίνα Λαναρά, Άγκυρες

7970368026_7dc609295e_z

Όλα όσα ήθελα να πω,
έχουν ρίξει άγκυρες στα χείλη.
Τι κι αν φυσάει ο άνεμος
και τα πανιά μου σκίζει
και η θάλασσα με λύσσα
χτυπάει το σκαρί.
Σκαλώσανε σε ύφαλους οι λέξεις,
δεν μένει πια παρά να κόψω
το σκοινί.
Όλα όσα ήθελα να πω,
ναυάγια που στο βυθό σκουριάζουν.
Στα ύφαλα τους οι σμέρνες
πια φωλιάζουν.
και στον υγρό τους τάφο
κλαίγοντας, γερνάει η ψυχή.
Όλα όσα ήθελα να πω,
στοιχειώνουν την καρδιά μου
και ανελέητα χτυπούν
κάθε ταξιδευτή.
Κι έμεινα μόνη να μετρώ
τ’ άτυχα όνειρά μου,
που έκαναν το λάθος
και άνοιξαν πανί.

————————————-

*Από το συλλογικό ανθολόγιο ποιημάτων «… της θάλασσας», εκδόσεις «ΣυνΠοιείν» , στο ISSUU.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s