Katherine Neville – Οχτώ (βιβλιοκριτική)

Οχτώ – Katherine Neville (εκδ. Λιβάνη)

Ας καταμετρήσουμε τα χρόνια ιστορίας που ο άνθρωπος γεννήθηκε και πάτησε το πόδι του πάνω στην γη. Αμέτρητες γεννιές ανθρώπων πέρασαν από το διάβα της ιστορίας και άφησαν, ο καθένας λίγο ή πολύ, το αποτύπωμά του πάνω σε αυτήν. Η ζωή φαίνεται να κάνει κύκλους που διαρκούν από λίγες στιγμές, ώρες, εβδομάδες, μήνες μέχρι και χιλιάδες χρόνια.

Αρχαίοι πολιτισμοί αναπτύχθηκαν από τις καταβολές του κόσμου και ανέπτυξαν πρωτοποριακά επιτεύγματα, πολλά από αυτά σώζονται μέχρι σήμερα, ενώ ακόμη περισσότερα έχουν αφεθεί στην Λήθη της ιστορίας. Ο σημερινός πολιτισμός μας βασίζεται σε πάρα πολλές ανακαλύψεις του αρχαίου κόσμου.Δεν αποκλείεται ότι αυτά για τα οποία σήμερα καυχιόμαστε ότι είναι σύγχρονα αποκτήματα, να έχουν τις σταθερές βάσεις τους σε κάποιον αρχαίο επιστήμονα, φιλόσοφο, μελετητή ή… αλχημιστή. Γιατί η γνώση είναι δύναμη και ο αρχαίος κόσμος την είχε κατακτήσει με άπειρα χρόνια μελέτης και παραδόσεων που περνούσε από γενιά σε γενιά.

Κάπως έτσι ο άνθρωπος επιβίωσε, έμαθε και έζησε όλες αυτές τις χιλιετίες. Όμως η γνώση αυτή ήταν κρυφή και εγχειρίδιο για εξουσία και δύναμη πάνω στον κόσμο. Στο βιβλίο της Katherine Neville μια αρχαία γνώση από τους πολιτισμούς είναι αποθηκευμένη σε ένα αρχαίο αντικείμενο και ταξιδεύει ανά τους αιώνες , ενώ πολλά ιστορικά πρόσωπα γνωρίζουν για την δύναμή του και επιχειρούν με κάθε τρόπο και κόστος να το αποκτήσουν, ώστε να αποκωδικοποιήσουν την γνώση του.

Το βιβλίο διαδραματίζεται σε δύο χρονικές περιόδους , είναι πολύ καλά δομημένο και οι χαρακτήρες του σε πείθουν καθώς έχουν χρωματιστεί με κάθε λεπτομέρεια. Το βιβλίο βρέθηκε στην κατοχή μου μετά απο συζήτηση για αυτό με δυο καλούς φίλους. Και οι δύο είχαν διαφορετική άποψη για το τελευταίο κεφάλαιο. Συγκρίνοντάς το με άλλους συγγραφείς του είδους (Harper, Brown κλπ) ιστορικής και μυστικιστικής φαντασίας , κατέληξα ότι ανήκω στους αναγνώστες που το τέλος του με αποζημίωσε για  την επιλογή μου, χωρίς να τοποθετήσω την συγγραφέα στους πρωτοκλασάτους εκπροσώπους του είδους. Παρόλο που με ξένισαν ορισμένα χιουμοριστικά στοιχεία που δεν εναρμονιζόταν με την πλοκή και την περιπέτεια του σεναρίου (σαν η συγγραφέας να προσπαθούσε να σε βάλει σε ένα κλίμα έντασης, στην έπαιρνε πίσω με αυτά τα χιουμοριστικά στοιχεία), το διάβασα απνευστί και ευχάριστα και το προτείνω.

Στο σημείο αυτό να σημειώσω την εκπληκτική μεταφραστική προσπάθεια της Χριστιάννας Σακελλαροπούλου και την κυκλοφορία του από τις εκδόσεις Λιβάνη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s