Στις αγορές της Αθήνας (σημείωμα)

Η λαϊκή μαζεύεται , οι τελευταίες παραστάσεις του εμπορικού οργίου ρίχνουν αυλαία και τα απομεινάρια μένουν για λίγα λεπτά της ώρας μετέωρα σε ανθρώπους που γίναν αρπαχτικά από ανάγκη για το βιός τους. Και ξάφνου ξεπροβάλλουν οι άνθρωποι από τις γειτονιές και με τα λάστιχα ρίχνουν στον δρόμο νερό κρυστάλλινο να καθαρίσουν τα πονήματα της ημέρας. Αυτά που ξεκίνησαν απόβραδύς, αυτές οι ετοιμασίες που άρχισαν όταν τα κοκόρια θα λαλούσαν, αν υπήρχαν.

Κάπου εκεί η πραμάτεια παλεύει ανάμεσα σε φωνές εκωφαντικές , όλες όμως  έχουν το ίδιο τέμπο. Τα υλικά λιάζονται κάτω από τον Αθηναϊκό ουρανό μέχρι να τα επιλέξουν. Μια επιλογή τόσο τυχαία, όσο οι στιγμές μέσα στην γραμμή του χρόνου απο αρχέγονες καταβολές. Ομπρέλες έχουν στήσει ένα υπέργειο τούνελ μέσα στον δρόμο για να προστατεύει τους παραγωγούς αλλά και τους πελάτες απο τα καυτά κύμματα φωτός που έρχονται από τον ουρανό. Οι μυρωδιές σύμμεικτες χαϊδεύουν σθεναρά τα ρουθούνια των περαστικών ενώ οι σκιές απλώνονται και μπερδεύονται μεταξύ τους στα ξέφωτα ανάμεσα στις  ομπρέλες. Λέξεις μικρές επαναλαμβάνονται, τόσο ασήμαντες αλλά και τόσο σημαντικές προς τέρψην του εμπορίου. Κανόνες στήνονται στην πώληση των αγαθών και όλοι μοιάζουν ευτυχισμένοι.

Δυο ντομάτες εκεί, δυο λεμόνια και ένα πεπόνι και αυτά είναι… Μακάρι να τα και αλλα. Τότε που οι έμποροι ξεπούλαγαν την πραμάτεια τους κάθε μέρα ενώ δεν έφτανε όλη και μαζεύαν από νωρίς, ήταν καλύτερη εποχή. Το τότε με το τώρα όμως παλεύει για να καταπνίξει την αδικία που συντελείται πια πάνω στους πάγκους της λαϊκής.Μια αδικία που δεν της αρμόζει. Τώρα πιο πολύ μάτι τρώει παρά στομάχι. Και οι έμποροι σαν μια δοξολογία έστω για αυτά τα λίγα που πούλησαν αφήνουν δυο τελάρα για τους άπορους. Τα καρότσια άδεια και για να δεις πρέπει να διανύσεις όλη την λαϊκή από αρχή μέχρι τέλους.

Τα πειράγματα υπάρχουν ακόμα. Ο ένας πάγκος τσακώνεται περιπαιχτικά με τον άλλον κατά την διάρκεια του πρωϊνού. Η μάχη συνεχίζει και στις μαύρες ταμπέλες , που αναγράφουν τιμές με κιμωλία , οι οποίες, όσο περναέι η ώρα, αρχίζουν τον κατήφορο. Κλεφτές ματιές στον απέναντι πάγκο αντιπαραβάλλουν μια σχέση τόσο ζωντανή όσο η καρδιά του ανθρώπου. Και οι αγορές αυτές είναι η καρδιά της πόλης…

Στις λαϊκές , μια αλήθεια, καλά κρυμμένη, υπάρχει και κινεί τα νήματά της. Ο διαρκής αγώνας για επιβίωση. Χαμόγελα ,για τα λιγοστά πια προϊόντα που πραγματεύονται , μοιράζονται εδώ και κεί. Μια μπόρα ξαφνική δεν την τρομάζει και δείχνει να συνεχίζει τον αγώνα αυτόν μέχρι το τέλος της ημέρας. Ο καφές από νωρίς έχει ζεστάνει μα η καρδιά δεν σταματά να αγωνιά. Ένα κλεφτό τσιγάρο όταν η κίνηση έχει πέσει είναι η μοναδική παρηγοριά και το κουράγιο.

Ο καθημερινός φόβος δεν έχει θέση στην αγορά. Μαζεύει όλο της το είναι και ρίχνεται στην ένταση της στιγμής. Τα φρούτα ποζάρουν στα υποψήφια μάτια που τα θηρεύουν. Κάποια είναι μπροστά, τα πιο όμορφα ,τα πιο φρέσκα. Κάποια είναι κρυμμένα για τους τακτικούς πελάτες ενώ κάποια πρέπει να φύγουν σύντομα. Όλα θα γίνουν.Σιγά σιγά…

Περπατώντας την συντελώ και γω σε αυτό το μυστήριο. Απολαμβάνω την ζωντάνια της και την αισιοδοξία που ανθίζει ολόγυρά μου. Η μέρα δεν έχει ακόμα τελειώσει , οπότε, όσο περνάει η ώρα τόσο καλύτερα πάνε τα πράγματα. Μακάρι η μέρα να είχε εικοσιπέντε. Μια ώρα παραπάνω. Και άλλη μια. Ένα τσιμπούσι έχει στηθεί τριγύρω και μια γιορτή και είμαι μέρος της όσο την διαβαίνω από πάγκο σε πάγκο. Δεν θέλω να φύγω και παίρνω τον δρόμο της επιστροφής ,συναντώντας τα ίδια πράγματα , μα είναι τόσο διαφορετικά. Στην μέθεξη με την ζωντάνια αισθάνομαι ζωντανός και γω λιγάκι. Μα η μέρα έχει περάσει. Διαπιστώνω ότι οι αγορές της Αθήνας είναι το τελευταίο προπύργιο για την επιβίωση. Είναι η ίδια η επιβίωση της πόλης. Το επίκεντρο. Η καρδιά της.

Τα συνεργεία καθαρισμού ανακατεύονται με τους μαζεμένους πάγκους πια και η σάρωσή τους αφήνει τον άδειο δρόμο στην καθημερινή του πρώτιστη μορφή. Μένω ενεός στην απουσία από τις φωνές που έλαβε μέρος καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας. Τελείωσε.

Σήμερα ήταν εδώ , αύριο θα είναι κάπου αλλού…Μέχρι την επόμενη εβδομάδα…

_του Νίκου Φάκου

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s